Τρίτη, 9 Ιουνίου 2009

Η ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΓΗΣ, ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ, ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ, ΤΟΥ ΩΚΕΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΑΛΑΞΙΑ- Γενικά



Η χρήση των ονομάτων Γη, Σελήνη, Ηλιος και Γαλαξίας, πέραν της αναφοράς στα συγκεκριμένα ουράνια σώματα, στα Μυστηριακά κείμενα των Φιλοσόφων μας έχουν και μια άλλη έννοια την οποία θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε, όσο μας επιτρέπεται από τα κείμενα που έχουν διασωθεί.

Κατ’αρχήν πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας την ουράνια σφαίρα και την εικόνα που αυτή παρουσιάζει στον γήινο παρατηρητή.

Αν κοιτάξουμε την παραπάνω εικόνα, τότε θα παρατηρήσουμε ότι για τον γήινο παρατηρητή, τα ουράνια σώματα που είναι ορατά από αυτόν, αποτελούν μια σφαίρα της οποίας το κέντρο κατέχει ο παρατηρητής, ενώ όλα τα ουράνια αντικείμενα κατέχουν κάποιες θέσεις πάνω στον θόλο της νοητής αυτής σφαίρας.

Ο παρατηρητής λοιπόν βλέπει αφένός μεν τα μακρινά ουράνια σώματα να είναι κατ’αυτόν ακίνητα ( για αυτό και ονόμασε την ουράνια αυτή σφαίρα, σφαίρα των απλανών ), ενώ τα μόνα παρατηρούμενα ως κινούμενα σώματα είναι οι 5 γνωστοί μας πλανήτες, ο Ηλιος και η Σελήνη. Τα 7 ουράνια αυτά σώματα αποτελούν την λεγόμενη σφαίρα των πλανητών.

Παρατηρώντας την κίνηση του Ηλίου, ο παρατηρητής βλέπει τον Ηλιο να διαγράφει φαινομενικά μέσα σε ένα έτος μια περιφορά, «επισκεπτόμενος» μια σειρά από αστερισμούς, οι οποίοι φαίνεται ότι καλύπτουν μια λωρίδα, η οποία έχει κλίση 23,5 μοίρες περίπου ως προς τον ισημερινό της γης. Η λωρίδα αυτή ονομάστηκε εκλειπτική ή αλλοιώς ζωδιακός κύκλος, και οι αστερισμοί που αποτελούν τον κύκλο αυτό ονομάστηκαν ζώδια.

Ετσι, ανάλογα με το ποιος αστερισμός φαίνεται ότι βρίσκεται πίσω από τον Ηλιο, όταν τον παρατηρούμε, τότε λέμε ότι κυριαρχεί το συγκεκριμένο ζώδιο. (Για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι, παρατηρούμε ποιο ζώδιο βρίσκεται στον ουρανό, πριν από την ανατολή του Ηλίου).

Για παράδειγμα, αν πριν την ανατολή του Ηλίου, στην Ανατολή βρίσκεται ο αστερισμός του Καρκίνου, τότε λέμε ότι είμαστε στο ζώδιο του Καρκίνου.

Ετσι λοιπόν, η ουράνια αυτή σφαίρα αποτελεί τον κόσμο για τον παρατηρητή, και ειδικά η εκλειπτική, η οποία φαινομενικά καθορίζει τα όρια του αισθητού κόσμου.
Λόγω της μετάπτωσης των ισημεριών ( οι ενδιαφερόμενοι καλό θα είναι να ανατρέξουν σε σχετικά αστρονομικά βοηθήματα ) , τα ζώδια τα οποία κυριαρχούν κατά την διάρκεια του έτους μεταβάλλονται, έτσι αυτή την στιγμή υπάρχει μια μετατόπιση ενός περίπου ζωδίου από ότι συμβατικά θεωρούμε σαν κυρίαρχο ζώδιο κάθε εποχή.
Συγκεριμένα στην εαρινή ισημερία που συμβατικά θεωρούμε ότι υπάρχει η μηδέν μοίρα του Κριού, αυτή την στιγμή υπάρχει ο αστερισμός των Ιχθύων, ο οποίος και μετατοπίζεται δίνοντας σταδιακά την θέση του στον αστερισμό του Υδροχόου.
Γενικά ανάλογα με τον αστερισμό που κυριαρχεί την εαρινή ισημερία, ονομάζουμε με το όνομα του και την εποχή στην οποία βρισκόμαστε. Η κάθε εποχή αλλάζει περίπου κάθε 2.160 χρόνια, αν και η διάρκεια αυτή δεν είναι σταθερή καθώς το μέγεθος κάθε αστερισμού διαφέρει.
Τώρα λέμε ότι βρισκόμαστε στην εποχή των Ιχθύων, η οποία όμως δίνει σταδιακά την θέση της στην εποχή του Υδροχόου, καθώς ο αστερισμός του Υδροχόου σιγά-σιγά καταλαμβάνει το σημείο της εαρινής ισημερίας.
Επακόλουθο αυτού είναι οι αστερισμοί των δύο τροπών και των δύο ισημεριών να μην είναι αυτοί τους οποίους συμβατικά θεωρούμε ( Καρκίνος-Αιγόκερω, Κριός-Ζυγός ) αλλά συγκεκριμένα οι Δίδυμοι-Τοξότης και Ιχθείς-Παρθένος ενώ δίνουν σιγά-σιγά την θέση τους στα επόμενα από αυτά ζώδια, δηλαδή Ταύρος-Σκορπιός και Υδροχόος-Λέων.

Δεν υπάρχουν σχόλια: